Historia Fabryki Silników Elektrycznych Besel SA w Brzegu sięga roku 1950.

W tym czasie, oprócz regeneracji silników, zakład rozpoczął produkcję silników elektrycznych do wentylatorów stołowych.

W następnych latach zaczęto produkować również silniki indukcyjne klatkowe do wentylatorów, silniki komutatorowe szeregowe do froterek i odkurzaczy, dzwonki elektryczne z transformatorem oraz kompletne wentylatory stołowe.

Pierwszą udaną próbą skonstruowania i podjęcia produkcji silników indukcyjnych klatkowych o wyższym poziomie technicznym były silniki serii 'e'. Były to silniki trójfazowe i jednofazowe z kondensatorową fazą rozruchową i z rezystancyjną fazą rozruchową oraz z wyłącznikiem odśrodkowym.

 

W końcu 1968 r., w wyniku modernizacji silników serii 'e', rozpoczęto produkcję seryjną silników indukcyjnych trójfazowych serii 'Se', wielkości mechanicznych 56, 63, 71 i 80 o mocach 0,06 =1,1kW, spełniających wymagania norm DIN w zakresie powiązania mocy silnika z jego wymiarami montażowymi. Silniki te spełniały również zalecenia IEC dla maszyn elektrycznych wirujących. Na podstawie silników trójfazowych serii 'Se' opracowano konstrukcję i technologię wytwarzania silników indukcyjnych jednofazowych z kondensatorem pracy, oznaczonych serią 'SEe', wielkości mechanicznych 56, 63, 71, 80, o mocach 0,04=1,1 kW.

W 1968 r. rozpoczęto również wielkoseryjną produkcję silników komutatorowych szeregowych do napędu elektronarzędzi. Produkcja tych silników rozwinęła się na dużą skalę w latach 70, zaspokajając prawie w całości potrzeby polskiego przemysłu narzędziowego w tym zakresie. W końcu lat 70 produkowano tych silników ponad 250 tys. rocznie. Oprócz nich były wytwarzane również silniki komutatorowe szeregowe jednofazowe i uniwersalne do takich urządzeń, jak wyłączniki zwarciowe, wyłączniki małoolejowe, wirówki medyczne i inne. Drugi zakład oddano do użytku w roku 1973. Uruchomienie zakładu 'Besel-2' pozwoliło na znaczne zwiększenie produkcji. W 1975 r. wyprodukowano 670.000 silników.